Show simple item record

dc.contributor.advisorSemerci, Anıl Boz
dc.contributor.authorNarangerel, Enkh-Otgon
dc.date.accessioned2020-02-17T11:12:14Z
dc.date.issued2020-02-14
dc.date.submitted2020-02-04
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/22130
dc.description.abstractThe aim of this study was to investigate the mediating role of self-efficacy in decision making on the effect of workload, work control and decision making styles. The study was gathered from 252 government officials, chiefs, branch managers and heads of the departments of the Republic of Turkey. The participants of the study filled out questionnaires about workload, work control, decision making styles and self-efficacy in decision making. According to the results of the research, there was a negative relationship between the level of workload and vigilant decision making style, and a positive relationship with buckpassing, procrastination, and hypervigilance decision making styles. On the other hand, a positive relationship between work control and vigilance decision-making style, and a negative relationship between buckpassing, procrastination and hypervigilance decision-making styles were observed. At the same time, there was a negative relationship between workload and self-efficacy in decision-making, yet a positive relationship was found with work control. In addition, a full mediating role in the relationship between workload in decision-making self-efficacy, work control, vigilant, buckpassing, and procrastination decision-making styles; a partial mediating role was found in the relationship between workload and hypervigilant decision making style in work control were found separately.tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherSosyal Bilimler Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesstr_TR
dc.subjectİş yükütr_TR
dc.subjectİş kontrolü
dc.subjectKarar verme stilleri
dc.subjectÖz-yeterlik
dc.titleİş Yükü ve İş Kontrolünün Karar Verme Stilleri Üzerindeki Etkisinde Karar Verme Öz-Yeterliğinin Aracılık Rolütr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/masterThesistr_TR
dc.description.ozetBu çalışmanın amacı iş yükü, iş kontrolünün karar verme stilleri üzerindeki etkisinde karar vermede öz yeterliğinin aracılık rolünün incelenmesidir. Çalışmaya Türkiye Cumhuriyetin devlette görev alan 252 devlet memuru, şef, şube müdürleri, daire başkanlardan veri toplanmıştır. Katılımcılar iş yükü, iş kontrolü, karar verme stilleri ve karar verme öz-yeterliği ile ilgili ankette cevap verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, iş yükü düzeyi ve dikkatli karar verme stili arasında negatif yönde ilişki, ve kaçıngan, erteleyici, panik karar verme stilleri ile pozitif yönde ilişkiler bulunmuştur. Öte yandan iş kontrolü ve dikkatli karar verme stili arasında pozitif yönde ilişki, ve kaçıngan, erteleyici, panik karar verme stilleri arasında olumsuz yönde ilişkiler saptanmıştır. Bununla birlikte iş yükü ile karar verme öz-yeterliği arasında negatif yönde ilişki; iş kontrolü ve karar verme öz-yeterliği arasında pozitif yönde ilişki bulunmuştur. Ayrıca karar verme öz-yeterliğin iş yükü, iş kontrolü ve dikkatli, kaçıngan, erteleyici karar verme stilleri arasındaki ilişkide tam aracılık; iş yükü iş kontrolünün panik karar verme stili arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü bulunmuştur.tr_TR
dc.contributor.departmentİşletmetr_TR
dc.embargo.termsAcik erisimtr_TR
dc.embargo.lift2020-02-17T11:12:14Z
dc.fundingYoktr_TR


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record