Show simple item record

dc.contributor.advisorHuri, Gazi
dc.contributor.authorKoçyiğit, İsmail Aykut
dc.date.accessioned2017-03-16T09:19:40Z
dc.date.available2017-03-16T09:19:40Z
dc.date.issued
dc.date.submitted2016-12-01
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/3258
dc.description.abstractIntroduction: In order to obtain the most accurate anatomical and histological tendon regeneration, therapies including the administration of platelet rich plasma (PRP), bone marrow aspiration, bone morphogenic protein, mesenchymal stem cells and growth factors ( bFGF, HGF, rhPDGF-BB, TGF-b, VEGF ) are being applied along with the conventional treatment. Epidermal growth factor (EGF) is a growth factor that stimulates cell growth, proliferation and differentiation through binding EGFR cell surface receptor. Its current clinical application includes the bridging in between epidermis fragments in skin regeneration. In this study, the aim was to investigate the potential role of EGF in tendon repair and regenaration which has not been investigated previously. Material and Methods: In this preclinical study, 1 cm size defects were created on one of the Achilles tendon of 30 New Zealand white rabbits. 3 experimental groups of 10 tendons were made including:(1) “Sham” group: 1 cm tendon defect was splinted leaving the gap with non absorbable suture; (2) EGF(+) group: 1 cm tendon defect was splinted leaving the gap with non absorbable suture and 25 µg/kg EGF injection was made in the defect; (3) Scaffold+ EGF(+) group: 1 cm tendon defect was grafted with biodegradable, porous polycaprolactone (PCL) scaffolds loaded with 25 µg/kg EGF and stabilized using non absorbable suture. In groups 2 and 3, same dose EGF injections were made every other day for 10 days. Animals were sacrificed at 8 weeks postop, and Achilles tendon repair and regeneration was investigated by histopathological and biomechanics analysis. The tissues were rapidly fixed in 10% formalin and processed for routine light microscopy. All specimens were embedded in paraffin, 10 mm sections were cut and stained by hematoxylin and eosin (H&E) and Masson’s trichrome. The biomechanical study was performed immediately after the animal was sacrificed and the tendons were maintained fresh. Pullout force test was performed for Achilles tendons and then was measured breaking force, amount of elongation at break and young modulus. All procedures were approved by Animal Research Ethical Committee.vii Results: It was observed macroscopically that defects healed and bridged in all of the experimental groups. Histologically, “Sham” group: Damar formation and Type 3 collagen have been observed to be newly constructed. Rare adiposity was observed EGF(+) group: vessel formation, peripheral nerve buds and more adipocytes were observed inside the tendon. A high level of type III collagen was detected which was laid by fibroblasts to be replaced by type I collagen eventually for complete tendon regeneration. Scaffold +EGF(+)group: vessel formation and peripheral nerve buds were again observed, but the amount of adipocytes and laid type III collagen were less compared to EGF(+) group. Type Ⅰ / Type Ⅲ collagen ratio was highest in Skafold + EGF group and at least in sham group. Biomechanically, there was no statistically significant difference between the 3 experimental groups and the control groups in terms of the breaking forces (p> 0,05). There was no significant difference between the groups in terms of the amount of elongation at break (p> 0,05). Young modulus was not significantly different between the three experimental groups (p> 0,05) but it was found that there was a significant difference between control group , EGF and Skafold + EGF groups (P <0,05). Conclusion: EGF application together with the conventional therapy led to more appropriate, advanced tendon regeneration histologically. Our hypothesis is; The histological demonstration that EGF application, increased vascularity, accumulation of "pericyte" cells (stem cells) adjacent to the endothelial cell in the vasculature, and appearance of the development of fat cells in the tendon defect region in order to provide the necessary energy for healing can provide high tissue repair. There was no significant difference between the groups in terms of breaking forces. EGF application did not negatively affect tendon healing in biomechanical aspects. It was observed that EGF without biomechanical adverse effects improves histologically more appropriate and advanced tendon healing by increasing the proportion of Type I / Type Ⅲ collagen. Histologically effective tendon healing was achieved by the addition of EGF. Treatment with EGF + scaffold was obtained the most effective tendon healing. Scaffold implantation into the defect as the void filler and by increasing the effectiveness of the growth factor, resulted in less type III collagen formation and thus faster tendon repair response.en
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherTıp Fakültesitr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccesstr_TR
dc.subjectAşil Tendon Rüptürütr_TR
dc.subjectBüyüme Faktörleritr_TR
dc.subjectEpidermal Büyüme Faktörütr_TR
dc.subjectPolikaprolaktontr_TR
dc.titleEpidermal Growth Faktör (Egf) ve Egf Yüklenmiş Polikaprolakton Skafoldun Tendon Defekt İyileşmesine Etkileritr_TR
dc.typemedicineThesisen
dc.description.ozetGenel Bilgi: En uygun histolojik ve anatomik tendon iyileşmesini sağlamak için, Platelet’ten zengin plazma (PRP), mezenkimal kök hücre uygulamaları, kemik morfojenik protein, kemik iliği aspiratı, büyüme faktörleri ( bFGF, HGF, rhPDGF-BB, TGF-b, VEGF ) geleneksel tedavi protokolüne eklenmektedir. Epidermal Growth Faktör (EGF), hücre gelişmesini, farklılaşmasını EGFR reseptörüne bağlanarak sağlayan bir büyüme faktörüdür. Günümüzde EGF’ in cilt rejenerasyonunda epidermisler arasında köprüleşmeyi içeren, özellikle diyabetik ayak gibi kronik yara problemleri olan hastalarda klinik uygulanmaları vardır. Bu çalışmada, daha önce araştırılmamış olan defektif tendon tamiri ve iyileşmesinde EGF ‘in potansiyel rolünün araştırılması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Hayvan deneyi çalışmasında 30 tane Yeni Zellanda beyaz tavşanının aşil tendonunda 1 cm büyüklüğünde defekt oluşturuldu. Herbirinde 10 tendon bulunan 3 denek grubu oluşturuldu; (1)“Sham grubu: 1 cm lik tendon defekti gap bırakılarak emilmeyen dikiş ile “splint”leme uygulandı. (2) EGF(+) grup: 1 cm lik tendon defektine “gap” bırakılarak emilmeyen dikiş ile “splint”leme uygulandı ve defekt oluşturulan bölgeye 25 µg/kg EGF enjekte edildi. (3) Skafold+EGF(+) grup: 1 cm lik tendon defektine 25 µg/kg EGF yüklenmiş dönüşebilen, poroz polikaprolakton (PCL) “skafold” yerleştirilerek emilmeyen dikiş ile tespit edildi. 2. ve 3. Gruplara aynı dozlarda EGF enjeksiyonuna postoperatif gün aşırı 10 gün devam edildi. 8. haftada hayvanlar sakrifiye edildikten sonra sonra aşil tendon tamiri ve rejenerasyonu histolojik ve biyomekanik olarak incelendi. Histolojik incelemede ışık mikroskopi yöntemi kullanıldı. Işık mikroskopi yöntemi için dokular %10 formalinde fikse edildi. Bütün parçalar parafine gömüldü, 10 mm kesitlere ayrıldı, Hematoksilen - Eosin (H&E) ve Masson’s trichrome ile boyandı. Biyomekanik çalışma, hayvanlar sakrifiye edildikten hemen sonra tendonlar tazeliğini korurken uygulandı. Çekme testi uygulanan aşil tendonlarında kopma kuvveti, kopma anındaki uzama miktarı ve young modulus değerleri ölçüldü. Tüm prosedürler Hayvan Araştırma Etik Kurulundan onay alınarak yapılmıştır.v Bulgular: Bütün denek gruplarında, defektin iyileştiği ve köprüleşmenin olduğu makroskopik olarak gözlemlendi. Histolojik olarak “Sham” grup: Damar formasyonu ve Tip 3 kollojenin yeni yapılmaya başlanmış olduğu gözlemlendi. Nadir adipozit izlendi. EGF (+) grup: Tendon içinde damar formasyonu, periferal sinir tomurcuklanması, daha fazla adipoz dokular gözlemlendi. Tamamen tendon rejenerasyonu için sonuçta Tip 1 kollajene dönüşen ve fibroblastlar tarafından üretilen yüksek düzeyde Tip 3 kollajen görüldü. Skafold + EGF(+) grup: damar formasyonu, periferal sinir tomurcaklanması yine gözlemlendi fakat adipoz doku miktarı, ve üretilen Tip 3 kollajen mıktarı EGF(+) grup ile karşılaştırıldığında daha az olduğu gözlemlendi. Tip Ⅰ / Tip Ⅲ kollajen oranının en fazla Skafold + EGF grubunda olduğu, en az ise Sham grubunda olduğu saptandı. Biyomekanik olarak, kopma kuvvetleri açısından 3 deney grubu ve kontrol grupları arasında istatiksel olarak anlamlı fark saptanmadı(p>0,05). Kopma anındaki uzama miktarı açısından da gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı(p>0,05). Young modulus açısından 3 deney grubu arasında anlamlı fark saptanmadı(p>0,05) ama kontrol grubuyla EGF ve Skafold + EGF gruplarının ikili karşılaştırılması sonucunda anlamlı fark olduğu saptanmıştır(P<0,05). Sonuçlar: Geleneksel tedavi ile beraber EGF uygulanması daha uygun ve histolojik olarak ileri düzeyde tendon iyileşmesi ile sonuçlandı. Bizim hipotezimiz; EGF uygulanması, damarlanmanın artması, damarda endotel hücreye komşu “ perisit” hücrelerin ( kök hücrelerin) defekt boyunca toplanması, iyileşmede gerekli enerjinin sağlanabilmesi için tendon defekt bölgesinde yağ hücrelerinin gelişiminin görülmesi yüksek doku onarımının olabileceği histolojik olarak göstermiştir. Kopma kuvvetleri açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. EGF eklenmesi tendon iyileşmesini biyomekanik açıdan negatif etkilememiştir. Biyomekanik açıdan olumsuz etkileri bulunmayan EGF’in, Tip Ⅰ / Tip Ⅲ kollajen oranını artırarak histolojik olarak daha uygun ve daha ileri seviyede tendon iyileşmesinini sağladığı gözlemlendi. Tedaviye EGF eklenmesiyle histolojik olarak etkin tendon iyileşmesi elde edildi. Tedaviye EGF + skafold birlikte eklenmesiyle en etkin tendon iyileşmesi elde edildi. Skafoldun boşluk doldurarak ve büyüme faktörünün etkinliğini artırarak daha az Tip 3 kollajen formasyonu ve böylece daha hızlı tendon tamiri olabileceği savı da ortaya çıkmıştır.tr_TR
dc.contributor.departmentOrtopedi ve Travmatolojitr_TR


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record