Show simple item record

dc.contributor.advisorHersek, Nur Emel
dc.contributor.authorAksu, İrem
dc.date.accessioned2017-11-10T12:56:40Z
dc.date.available2017-11-10T12:56:40Z
dc.date.issued2017
dc.date.submitted2017-09-29
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/4050
dc.description.abstractAKSU, İ. The effect of ferrule presence on the fracture strength of different endocrown types and esthetic post-core restorations – An in vitro study. Hacettepe University Institute of Health Sciences, Ph.D. Thesis in Prosthodontics, Ankara, 2017. It is important to use a restoration with high durability and esthetic qualities by evaluating the height and design of the ferrule in the restorative treatment of the posterior endodontically treated teeth. The purpose of this study was; In the presence and absence of 2 mm circumferential ferrule, to evaluate and compare the fracture strength and failure modes of four groups; fiber post-core restorations, monoblock zirconia post-core restorations, standard endocrown restorations and endocrown restorations with intraradicular extension, applied to endodontically treated posterior teeth. Eighty mandibular first and second molar teeth randomly assigned 2 groups (n=40) to create test groups with ferrule (2 mm circumferential) and no ferrule. After the preparation of the teeth according to the ferrule condition, endodontic treatment was performed. Subsequently, 4 subgroups (n = 10) were randomly selected to form these 2 groups (n = 40), fiber post-core, monoblock zirconia post-core, standard endocrown and endocrown with intraradicular extension groups. After preparation of each group, crown restorations of fiber post-core group and all restorations of the other groups were manufactured from pre-sintered zirconia blocks. After completing the sintering phase, all the restorations were cemented with dual cure composite resin cement. The specimens were embedded in acrylic resin blocks 2 mm apical to the cemento-enamel junction. In order to measure the fracture strength of the specimens, a static load was applied with 45 degrees inclination to the long axis of each tooth using a Universal testing machine. Mean fracture strength of group with ferrule and no ferrule were recorded respectively; 619 N and 334 N. In addition to, mean fracture strength of fiber post-core, monoblock zirconia post-core, standard endocrown and endocrown with intraradicular extension groups were respectively; 461 N, 498 N, 412 N, and 532 N. The obtained data were analyzed statistically with One-Way ANNOVA and post hoc Tukey HSD tests. The results for p <0.05 were considered statistically significant. In the absence of ferrule; the fracture strength of the monoblock zirconia post-core group (403 N) was found to be statistically significantly higher than that of the standard endocrown group (229 N). In the presence of ferrule; the fracture strength of the endocrown with intraradicular extension group (730 N) was found to be statistically significantly higher than that of the standard endocrown group (576 N) and fiber post-core group (568 N). 2 mm circumferential ferrule presence; increased the fracture strength of all groups significantly, while the most effective was the fracture strength of the endocrown restorations. When all the study groups were compared, the highest fracture strength results were evaluated at the endocrown restorations with intraradicular extension.en
dc.description.tableofcontentsONAY SAYFASI iii YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI iv ETİK BEYAN v TEŞEKKÜR vi ÖZET vii ABSTRACT viii İÇİNDEKİLER ix SİMGELER VE KISALTMALAR xi ŞEKİLLER xiii TABLOLAR xvi 1. GİRİŞ 1 2. GENEL BİLGİLER 4 2.1. Kanal Tedavili Dişlerde Meydana Gelen Değişiklikler 4 2.1.1. Biyolojik Değişiklikler 4 2.1.2. Mekanik Değişiklikler 6 2.2. Kanal Tedavili Dişlerin Restoratif Tedavilerinde Temel Prensipler 8 2.2.1. Dişe Bağlı Faktörler 9 2.2.2 Hastaya Bağlı Faktörler 17 2.3. Kanal Tedavili Dişlerin Restoratif Tedavi Seçenekleri 18 2.4. Post-Kor Restorasyonları 19 2.4.1. Post-Kor Restorasyonlarının Tarihçesi 19 2.4.2. Post-Kor Restorasyonların Tanımı 20 2.4.3. Post-Kor Restorasyonların Endikasyon ve Kontraendikasyonları 20 2.4.4. Post-Kor Restorasyonların Görevleri ve Dayanıklılığına Etki Eden Faktörler 21 2.4.5. İdeal Post-Kor Restorasyonunun Sahip Olması Gereken Özellikler 24 2.4.6. Post-Kor Restorasyonların Sınıflandırılması 25 2.4.7 Post-Kor Restorasyonların Avantaj ve Dezavantajları 39 2.5. Endokron Restorasyonları 40 2.6. Kanal Tedavili Dişlerin Kronla Restorasyonunda Kullanılan CAD/CAM Seramik Materyallerinin Sınıflandırılması 45 3. GEREÇ ve YÖNTEM 49 3.1. Çalışmada Kullanılacak Dişlerin Belirlenmesi ve Çalışma için Hazırlanması 49 3.2. Çalışma Gruplarının Oluşturulması 50 3.3. Ferrule Var/Yok Gruplarının Hazırlanması 50 3.4. Kök Kanal Tedavisi Prosedürü 51 3.5. Farklı Tip Restorasyon Gruplarının Oluşturulması 55 3.5.1. Fiber Post-Kor Grubu 55 3.5.2. Monoblok Zirkonya Post-Kor Grubu 62 3.5.3. Standart Endokron Grubu 68 3.5.4. Kök İçi Uzatmalı Endokron Grubu 73 3.6. Akrilik Modellerin Oluşturulması 78 3.7. Kırma Testinin Gerçekleştirilmesi 80 3.8. İstatiksel Analiz 82 4. BULGULAR 83 5. TARTIŞMA 95 6. SONUÇLAR 109 7. KAYNAKLAR 111 8. EKLER Ek 1. Etik Kurul 9. ÖZGEÇMİŞ  tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherSağlık Bilimleri Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccesstr_TR
dc.subjectCAD/CAMtr_TR
dc.subjectendokron
dc.subjectfiber post-kor
dc.subjectkırılma dayanıklılığı
dc.subjectseramik post-kor
dc.titleFerrule Varlığının ve Yokluğunun; Farklı Endokron ve Estetik Post-Kor Restorasyonların Kırılma Dayanıklılığına Etkisinin, İn Vitro Olarak Karşılaştırılmasıtr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesisen
dc.description.ozetAksu, İ. Ferrule varlığının ve yokluğunun; farklı endokron ve estetik post-kor restorasyonların kırılma dayanıklılığına etkisinin, in vitro olarak karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Protez Programı Doktora Tezi, Ankara, 2017. Kanal tedavili arka dişlerin restoratif tedavisinde, ferrule miktarı ve şeklinin değerlendirilerek dayanıklılığı ve estetik özellikleri yüksek bir restorasyon uygulanması önemlidir. Bu çalışmanın amacı; 2 mm çevresel ferrule varlığında ve yokluğunda, kanal tedavili arka dişlere uygulanan fiber post-kor ve monoblok zirkonya post-kor destekli restorasyonlar ile standart endokron ve kök içi uzatmalı endokron restorasyonların kırılma dayanıklılıklarının ve başarısızlık tiplerinin değerlendirilerek karşılaştırılmasıdır. 80 adet alt çene 1. ve 2. büyük azı dişi, ferrule olan (2 mm çevresel) ve ferrule olmayan test gruplarını oluşturmak için rastgele 2 gruba (n=40) ayrılmıştır. Dişlerin ferrule durumuna uygun olarak preparasyonu gerçekleştirildikten sonra kanal tedavileri yapılmıştır. Daha sonra bu 2 grup (n=40), fiber post-kor, monoblok zirkonya post-kor, standart endokron ve kök içi uzatmalı endokron gruplarını oluşturmak için rastgele 4 alt gruba (n=10) ayrılmıştır. Örneklere, her gruba ait restorasyon tipine uygun olarak preparasyon yapıldıktan sonra, fiber post-kor grubu kron restorasyonları ve diğer gruplara ait tüm restorasyonlar yarı sinterize zirkonya bloklardan yontularak üretilmiştir. Sinterizasyon aşaması tamamlandıktan sonra restorasyonların tamamı dual cure kompozit rezin siman ile simante edildikten sonra mine-sement sınırının 2 mm apikalinden akrilik rezin bloklara gömülmüştür. Örneklerin kırılma dayanıklılığının ölçülmesi amacıyla, universal test cihazı kullanılarak her bir dişin uzun eksenine 45 derece eğimle statik yükleme yapılmıştır. Ferrule olan ve ferrule olmayan grupların ortalama kırılma dayanıklılık değerleri sırasıyla; 619 N ve 334 N olarak kaydedilmiştir. Fiber post-kor, monoblok zirkonya post-kor, standart endokron ve kök içi uzatmalı endokron gruplarının ortalama kırılma dayanıklılık değerleri ise sırasıyla; 461 N, 498 N, 412 N ve 532 N olarak bulunmuştur. Elde edilen veriler, Tek Yönlü Varyans Analizi (One-Way ANNOVA) ve post hoc Tukey HSD testi gibi istatiksel analiz yöntemleriyle incelenmiştir. İstatiksel olarak p<0,05 için sonuçlar anlamlı kabul edilmiştir. Ferrule yokluğunda; monoblok zirkonya post-kor grubundaki örneklerin kırılma dayanıklılığı (403 N), standart endokron grubuna (229 N) göre istatiksel olarak anlamlı bir şekilde yüksek bulunmuştur. Ferrule varlığında ise; kök içi uzatmalı endokron grubundaki örneklerin kırılma dayanıklılığı (730 N), standart endokron (576 N) ve fiber post-kor (568 N) gruplarına göre istatiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Ferrule varlığı; tüm grupların kırılma dayanıklılığını önemli derecede arttırırken, en yüksek olumlu etkiyi endokron restorasyonlarda göstermiştir. Karşılaştırılan gruplarda ferrule varlığında, kök içi uzatmalı endokron restorasyonlar en yüksek olmak üzere, değerlendirilen tüm restorasyon tipleri yeterli ortalama kırılma dayanıklılığı göstermiştir.tr_TR
dc.contributor.departmentProtetik Diş Tedavisitr_TR
dc.contributor.authorID10169698tr_TR


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record