Show simple item record

dc.contributor.advisorNurdan Meserret, Başeren
dc.contributor.authorMeral, Ece
dc.date.accessioned2018-02-13T12:49:29Z
dc.date.available2018-02-13T12:49:29Z
dc.date.issued2017-12
dc.date.submitted2017-12-04
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/4295
dc.description.abstractMeral, E. In Vitro Evaluation of Shear Bond Strength And Microleakage of Four Different Glass Ionomer Based Restorative Materials, Hacettepe University, Department of Restorative Dentistry, Specialization thesis, Ankara, 2017 The aim of this study was to evaluate the microleakage and shear bond strength of 4 different glass ionomer based restorative materials. For shear bond strength test 30, for microleakage test 32 human third molar was used in the study. For shear bond strength test, teeth were divided vertically into 2 sections (buccal-lingual), and each section mounted into acrylic blocks. The surfaces were ground flat to expose dentin and the specimens were divided randomly into four groups (n=15). One of Equia, Zirconomer, Glass Carbomer or Riva Self-cure materials, were applied to each group and after the specimens stored in distilled water for 24 hours, shear bond testing was performed using a universal testing machine. The data were analysed using ANOVA and Tukey tests. A total of 64 class V cavities were prepared both buccal and lingual surfaces for microleakage evaluation. Then the teeth were divided into 4 groups (n=16) and each group restored with one of the following materials; Equia, Glass Carbomer, Zirconomer, Riva Self-cure. The teeth were then stored in distilled water for 24 hours and thermocycled 5000 times (5-55). They were then immersed in 0,5% basic fuchsin solution for 24 hours, sectioned and analysed by steromicroscopy. The degree of dye penetration was recorded and analysed using Kruskal Wallis and Wilcoxon tests. The highest shear bond strength was observed in Glass Carbomer group, other three groups showed no significant differences from each other. All 4 materials showed similar degrees of microleakage in enamel margins, whereas in dentin margins, Equia and Zirconomer showed lower microleakage scores than Glass Carbomer cement. Also internal crack lines inside Glass Carbomer cement was observed. It can be concluded that; while Equia, Zirconomer and Riva Self-cure were observed as clinically suitable materials,Glass Carbomer Cement was found to be clinically insufficient in long term and further investigations must be performed on the performance of Glass Carbomer cement.tr_TR
dc.description.tableofcontentsONAY SAYFASI i YAYIMLAMA VE FİKRİ MÜLKİYET HAKLARI BEYANI ii TEŞEKKÜR iii ÖZET v ABSTRACT vi İÇİNDEKİLER vii SİMGELER VE KISALTMALAR ix ŞEKİLLER x TABLOLAR xi 1. GİRİŞ 1 2. GENEL BİLGİLER 3 2.1. Cam İyonomer Simanların Tarihçesi 4 2.2. Cam Iyonomer Simanların Sınıflandırılması 6 2.2.1. Geleneksel Cam İyonomer Simanlar 8 2.2.1.1. Toz İçeriği 8 2.2.1.2. Polimerik Asitler 9 2.2.1.4. Şelat Yapıcı Katkı Maddeleri 10 2.2.1.5. Sertleşme Mekanizması 11 2.2.1.6 Mine Ve Dentine Bağlanma 12 2.2.1.7 Kullanım Alanları 12 2.2.2 Rezin Modifiye Cam İyonomer Simanlar (Rmcis) 13 2.2.3 Poliasit Modifiye Kompozit Rezinler 13 2.3. Cam İyonomer Simanların Klinik Kullanımları 14 2.3.1. Sandviç Tekniği 14 2.3.2. Fissür Örtücü 15 2.3.3. Kök Çürükleri 15 2.3.4. Yüksek Çürük Riski 15 2.3.5. Sınıf III ve V Restorasyonlar 16 2.3.6. Art (Atravmatik Restoratif Tedavi) 16 2.4. Geleneksel Cam İyonomer Simanların Özellikleri 16 2.4.1. Antibakteriyel Etki Ve Florür Salınımı 16 2.4.2. Cam İyonomer Simanlarin Biyoaktivitesi 18 2.4.3. Su Emilimi ve Suda Çözünme 18 2.4.4. Mekanik Özellikleri 19 2.4.5. Geliştirilmiş Cam İyonomer Simanlar 20 2.4.5.1. Yüksek Viskoziteli Cam İyonomer Simanlar 21 2.4.5.2. Zirconomer 23 2.4.5.3. Cam Karbomer 25 2.5. Cam İyonomer Simanların Fiziksel Özelliklerinin İn Vitro Ortamda Değerlendirilmesi 28 2.5.1. Bağlanma Dayanıklılığı Testleri 28 2.5.1.1. Kesme (Shear) Bağlanma Dayanıklılığı Testi 29 2.5.2. Mikrosızıntı Testleri ve Termal Siklus Uygulaması 32 2.5.2.1. Boyar Madde Penetrasyon Testleri 34 viii 3. GEREÇ VE YÖNTEM 35 3.1. Çalışmada Kullanılan Materyaller 35 3.2. Örneklerin Hazırlanması 35 3.3. Kesme Bağlanma Dayanıklılığı Testi 37 3.3.1. Dentine Kesme Bağlanma Dayanıklılığının Saptanması 41 3.3.2. Kırılma Tipleri Analizi 43 3.4. Mikrosızıntı Testi 43 3.4.1. Termal Siklus Uygulaması ve Mikrosızıntı Değerlendirilmesi 44 3.5. İstatistiksel Analiz 47 4. BULGULAR 48 4.1. KESME BAĞLANMA DAYANIKLILIĞI TESTİ 48 4.2. Mikrosızıntı Değerlendirmesi Sonuçları 50 5. TARTIŞMA 54 6. SONUÇLAR 61 KAYNAKLAR 62tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherSağlık Bilimleri Enstitüsütr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/closedAccesstr_TR
dc.subjectCam iyonomer simanlartr_TR
dc.subjectMikrosızıntıtr_TR
dc.subjectBağlanma dayanıklılığıtr_TR
dc.titleDört Farklı Cam İyonomer Esaslı Restoratif Materyalin Kesme Bağlanma Dayanıklılığı ve Mikrosızıntı Açısından İn Vitro Olarak Karşılaştırılmasıtr_TR
dc.typeinfo:eu-repo/semantics/doctoralThesisen
dc.description.ozetMERAL, E. Dört Farklı Cam İyonomer Esaslı Restoratif Materyalin, Kesme Bağlanma Dayanıklılığı ve Mikrosızıntı Açısından İn Vitro Olarak Karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Restoratif Diş Tedavisi Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2017. Bu in vitro çalışmanın amacı, cam iyonomer esaslı 4 farklı restorative materyalin kesme bağlanma dayanıklılığı ve mikrosızıntı açısından karşılaştırılmasıdır. Çalışmada kesme bağlanma dayanıklılığı testi için 30, mikrosızıntı testi için 32 adet insan 3. Molar dişi kullanılmıştır. Kesme bağlanma dayanıklılığı testi için dişler, bukkolingual olarak, dişin uzun aksına paralel şekilde kesilmiş ve bukkal ve lingual olmak üzere 2 kesit elde edilmiştir. Elde edilen kesitler akril içerisine bukkal veya lingual yüzeyleri açıkta kalacak şekilde yerleştirilmiş ve dentin yüzeyleri 600 gritlik zımpara ile açığa çıkartılmıştır. Daha sonra dişler 4 gruba ayrılmış (n=15) ve sırasıyla Equia (GC, Tokyo, Japonya), Cam Karbomer (GCP Dental, Leiden, Hollanda), Zirconomer (Shofu, Tokyo, Japonya), Riva Self-cure (SDI, Baywater, Avustralya) teflon bir jig kullanılarak bağlanmıştır. Daha sonra örnekler universal bir test cihazında, 0,5 mm/dk’lık kafa hızı ile kesme bağlanma dayanıklılığı testine tabii tutulmuştur. Mikrosızıntı testi için 32 adet dişin bukkal ve lingual yüzeylerine toplamda 64 adet, okluzal kenar minede, gingival kenar dentinde olacak şekilde standart sınıf V preparasyonlar hazırlanmıştır. Daha sonra dişler 4 gruba ayrılmış (n=16) ve her grup sırasıyla Equia, Cam Karbomer, Zirconomer ve Riva Self-cure ile restore edilmiştir.24 saat boyunca distile suda saklanmalarını takiben termal siklusa (5-55C x5000) tabii tutulmuş ve %0,5’lik bazik fuksinde 24 saat boyunca bekletilmiştir. Dişler akrilik bloklara yatay olarak gömülmüş ve hassas kesim cihazı ile dişlerden 3’er kesit alınmıştır ve tüm gruplar için mikrosızıntı skorlaması yapılmıştır. Kesme bağlanma dayanıklılığı verileri ANOVA ve Tukey, mikrosızıntı verileri ise Kruskal Wallis ve Wilcoxon analizleriyle hesaplanmıştır.En yüksek kesme bağlanma dayanıklılığı değerleri Cam Karbomer simanda gözlenmiş, diğer materyaller arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Mikrosızıntı testi sonuçlarına göre materyallerin minedeki sızıntıları arasında anlamlı bir fark gözlenmemiş, dentinde ise, Cam Karbomer simanın, Equia ve Zirconomere göre anlamlı olarak daha yüksek sızıntı değerleri gösterdiği tespit edilmiştir. Cam Karbomer simanın yapısında çatlaklar gözlenmiştir. Sonuç olarak; Equia, Zirconomer ve Riva Self-cure materyalleri, klinik kullanıma uygun materyaller olarak gözlenmekle birlikte Cam Karbomer simanın uzun dönemli performansı yetersiz bulunmuştur ve daha ileri çalışmalar gerekmektedir.tr_TR
dc.contributor.departmentRestoratif Diş Tedavisitr_TR
dc.subtypedentThesis


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record