Show simple item record

dc.contributor.advisorYüzel, Ömer Taşkın
dc.contributor.authorÖzer, Furkan
dc.date.accessioned2018-06-26T06:50:00Z
dc.date.available2018-06-26T06:50:00Z
dc.date.issued2018-04
dc.date.submitted2018-03-14
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/11655/4561
dc.description.abstractSkull base osteomyelitis is a rare disease with a high mortality and morbidity rate. Disease often manifests deep and continuous headache with severe and pulsatile character, otalgia and unilateral ear discharge in patients. A total of 32 patients with a diagnosis of the skull base osteomyelitis were included in our study. According to gender distribution, 27 patients were male (84.4%) and 5 patients were female (15.6%). Our study aimed to determine disease spread at the first diagnosis of skull base osteomyelitis patients and to predict the prognosis of the disease with a new clinical staging system based on the new MRI grading system and the evaluation of this grading with cranial nerve dysfunction status has been developed. When the relation between the initial magnetic resonance imaging (MRI) grade and the hospitalization times of the patients was compared, it was found hospitalization times increase when the MRI grade was increased and this was statistically significant (p = 0.022). As the MRI grades of our patients increased, the recovery rates at discharge decreased and the progressive disease and death cases were observed more frequent (p =0.039). When the duration of hospitalization with the clinical stages of the patients were evaluated together, it was seen that as the clinical stage increased, the hospitalization times increased (p = 0,047) and the recovery rates at discharge diminished (p = 0,029). Based on these results, it is understood that MRI grading and clinical staging systems for SBO are appropriate evaluation methods for disease follow-up and prognosis estimation.en
dc.description.tableofcontentsİÇİNDEKİLER Sayfa No TEŞEKKÜR ........................................................................ i İÇİNDEKİLER .................................................................... ii ÖZET.................................................................................. iii SİMGELER VE KISALTMALAR ........................................ v ŞEKİLLER DİZİNİ .............................................................. vi TABLOLAR DİZİNİ ............................................................. vii 1. GİRİŞ ............................................................................. 1 2. GENEL BİLGİLER ......................................................... 2 2.1. KAFA TABANI OSTEOMYELİTİ ................................. 2 3. HASTALAR VE YÖNTEM .............................................. 8 3.1. MAGNETİK REZONANS GÖRÜNTÜLEMELERİ İÇİN DERECELENDİRME SİSTEMİ .................................................................... 8 3.2. SPECT GÖRÜNTÜLEMELERİ İÇİN DERECELENDİRME SİSTEMİ .... 10 3.3. KAFA TABANI OSTEOMYELİTİ KLİNİK EVRELEME SİSTEMİ ........ 10 3.4. İSTATİSTİKSEL ANALİZ ...................................................................... 11 4. BULGULAR ............................................................................................ 12 4.1. KOMORBİD HASTALIKLAR ................................................................ 12 4.2. SEMPTOMLAR ve LABORATUVAR BULGULARI ............................... 13 4.3. MİKROBİYOLOJİ ................................................................................ 19 4.4. İYİLEŞME ............................................................................................ 20 4.5. RADYOLOJİK SONUÇLAR .................................................................. 20 4.6. TEDAVİ .................................................................................................. 26 4.7. TABURCULUKTA DURUM ................................................................... 31 5. TARTIŞMA ............................................................................................... 33 6. SONUÇLAR ............................................................................................. 48 7. KAYNAKLAR ............................................................................................ 50tr_TR
dc.language.isoturtr_TR
dc.publisherTıp Fakültesitr_TR
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccesstr_TR
dc.subjectKafa Tabanıtr_TR
dc.subjectOsteomyelit
dc.subjectMagnetik Rezonans Görüntüleme
dc.subjectCerrahi
dc.subjectMastoidektomi
dc.titleHacettepe Üniversitesi Erişkin Hastanesinde Kafa Tabanı Osteomyeliti Tanısı Almış Olan Hastaların Klinik ve Radyolojik Olarak Değerlendirilmesi ve Bunların Prognoz Üzerine Etkisinin Araştırılmasıtr_TR
dc.title.alternativeClinical and Radiological Evaluation of Patients With Skull Base Osteomyelitis and Evaluation of Disease Prognosis at Adult Hospital of Hacettepe Universitytr_TR
dc.typeTıpta Uzmanlık Tezitr_TR
dc.description.ozetKafa tabanı osteomyeliti (KTO) nadir görülmesine rağmen yüksek mortalite ve morbidite ile ilişkili bir hastalıktır. Hastalarda sıklıkla şiddetli zonklayıcı vasıfta derin ve aralıksız baş ağrısı, otalji ve tek taraflı kulak akıntısı ile kendisini gösterir. Çalışmamıza kafa tabanı osteomyeliti tanısı konulmuş olan toplamda 32 hasta dahil edilmiştir. Cinsiyet dağılımına bakıldığında hastaların 27’sini erkek (%84.4), 5‘ini ise kadın (%15.6) hastalar oluşturmaktadır. Çalışmamızda KTO hastalarının ilk tanı anında hastalık yaygınlığını belirlemek ve hastalığın prognozunu önceden tahmin etmek amacı ile yeni Magnetik Rezonans görüntüleme (MRG) derecelendirme sistemi ve bu derecelendirmenin kranial sinir disfonksiyon durumu ile birlikte değerlendirilmesi ile oluşturulan KTO’ne özgü yeni klinik evreleme sistemi geliştirilmiştir. İlk çekilen MRG derecesi ile hastaların hospitalizasyon süreleri arasındaki ilişki karşılaştırıldığında MRG derecesi arttıkça hastaların hospitalizasyon sürelerinin arttığı görülmüş ve bu durum istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur (p = 0,022). Hastalarımızın MRG dereceleri arttıkça taburculuktaki iyileşme oranlarının azaldığı görülmüş; ve MRG derecesi arttıkça hastaların taburculuklarındaki progresif hastalık ve exitus durumlarının daha sık görüldüğü izlenmiştir (p = 0.039). Hastaların klinik evreleri ile yatış süreleri birlikte değerlendirildiğinde klinik evre arttıkça hospitalizasyon sürelerinin arttığı, (p = 0,047) ve taburculuktaki iyileşme oranlarının azaldığı görülmüştür (p = 0,029). Bu sonuçlar ile bakıldığında KTO için yapmış olduğumuz MRG derecelendirme ve klinik evreleme sistemlerinin hastalık takibi ve prognoz tahmini için uygun değerlendirme yöntemleri oldukları anlaşılmaktadır.tr_TR
dc.contributor.departmentKulak Burun Boğaztr_TR
dc.contributor.authorID190868tr_TR


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record